Tai Chi i Qi Gong
Tai Chi jest często określane jako „medytacja w ruchu” ale równie dobrze może być nazywane „medycyną w ruchu”. Jest coraz więcej dowodów, że te ćwiczenia psychofizyczne, które powstały w Chinach jako sztuka walki, stanowią wielką wartość w leczeniu lub zapobieganiu wielu problemom zdrowotnym. Co więcej, możesz zacząć nawet kiedy nie jesteś wysportowany lub twoje zdrowie nie jest w najlepszym stanie. W tych nisko-wysiłkowych, powolnych ćwiczeniach, poruszasz się poprzez serię ruchów o nazwach rodem ze świata zwierząt (np. „biały żuraw rozwija skrzydła”) albo ze sztuk walki („uderzenie w uszy”). Podczas ruchu oddychasz głęboko i naturalnie, skupiając swoją uwagę (jak w wielu rodzajach medytacji) na odczuciach ciała. Tai Chi, w wielu aspektach różni się od innych rodzajów ćwiczeń. Ruchy są zazwyczaj okrągłe i nigdy „na siłę”. Mięśnie są zrelaksowane a nie napięte. Stawy nie są całkowicie otwarte ani zgięte. Tkanka łączna nie jest napięta.
Tai Chi można łatwo zaadaptować do każdego – od najlepiej wysportowanych do jeżdżących na wózku lub rekonwalescentów po operacjach. Mimo tego, że Tai Chi jest wolne, delikatne i nie pozbawia ciebie oddechu, jednak wpływa na podstawowe elementy odpowiedzialne za sprawność – siłę mięśni, gibkość, równowagę i na wydolność układu oddechowego.
Korzyści płynące z ćwiczenia meridianów:
- wzmocnienie układów: odpornościowego, mięśniowego, nerwowego i krążenia,
- znacząca poprawa równowagi i koordynacji,
- wzrost sprawności i siły fizycznej,
- poprawa pamięci oraz usprawnienie pracy mózgu,
- redukcja stresu i zmęczenia,
- pobudzenie do działania narządów wewnętrznych,
- usunięcie toksyn i złogów energetycznych z organizmu,
- wykształcenie poczucia świadomości energetycznej w różnych częściach ciała,
- przywrócenie prawidłowych pozycji kości miednicy i kręgosłupa.
Tai chi – jak działa i na co może pomóc?
Ze względu na swoje terapeutyczne właściwości współcześnie tai chi jest praktykowane nie tyle jako forma ruchu umożliwiającego zwiększenie zdolności samoobrony, ile raczej jako ćwiczenia pozwalające podnieść sprawność fizyczną i odporność organizmu, a także wspomagające ustabilizować równowagę umysłu. Dla wielu osób tai chi jest rodzajem autopsychoanalizy. Dzięki takim ćwiczeniom poprawia się między innymi umiejętność koncentracji i wzrasta samoświadomość własnego ciała i umysłu.
Ćwiczenia tai chi cechują się jednak o wiele większym zakresem właściwości zdrowotnych. Uważa się, że ćwiczenia tai chi mogą pomagać osobom chorym na stwardnienie rozsiane. Ze względu na wykonywanie łagodnych ruchów i konieczność koncentrowania się na oddychaniu tai chi może wpływać na poprawę koncentracji i powodować ustąpienie pewnych objawów choroby, takich jak na przykład spastyczność (nadmierne napięcie mięśniowe) oraz ból mięśni. Zbawienny wpływ treningu tai chi obserwować można również u osób chorujących na cukrzycę typu 2. U diabetyków, którzy wykonywali ćwiczenia tai chi regularnie, zauważyć można obniżenie poziomu glikemii. Ponadto tai chi może wspomagać krążenie krwi i właściwy rytm oddechu. Wspiera też regulację ciśnienia i stymulację krążenia limfy.
Regularne trenowanie tai chi może wspomagać wzmacnianie kości i jest szczególnie zalecane w profilaktyce osteoporozy pomenopauzalnej. Może stanowić znakomitą formę rehabilitacji dla osób dotkniętych urazami stawów lub chorobami zwyrodnieniowymi, zwłaszcza w osteoartrozie kolana, czyli zapaleniu stawu kolanowego. Tai chi wzmacnia także mięśnie, koryguje postawę i wpływa korzystnie na zmysł równowagi.Tai chi może ponadto wpływać na poprawę stanu ogólnego osób zmagających się z depresją. Trening tai chi zwykle wprawia w dobry nastrój i poprawia samopoczucie, obniża też poziom hormonów stresu. Co więcej, uprawiane regularnie ćwiczenia tai chi stymulują pracę układu immunologicznego i pomagają w leczeniu zaburzeń snu – wydłużają sen i poprawiają jego jakość. Często mówi się także i o tym, że tai chi pozwala na dłużej zachować młodość – zarówno ciała, jak i umysłu. Ćwiczenia tai chi to dobry trening pamięci i koncentracji ze względu na konieczność opanowania sekwencji wielu różnych ruchów. Doświadczeni mistrzowie sztuki tai chi twierdzą też, że rozwija ona empatię, umacniając więzi społeczne.
Tai Chi - badania naukowe: Siła mięśni
Badania opublikowane w 2006 roku, w Alternative Therapies in Health and Medicine, badacze z Uniwersytetu Stanford opublikowali wyniki badania korzyści Tai Chi w grupie 39 kobiet i mężczyzn w wieku średnio 66 lat, z kondycją fizyczną poniżej średniej i co najmniej jednym czynnikiem ryzyka choroby sercowo-naczyniowej. Po uczestnictwie w 36 zajęciach Tai Chi w ciągu 12 tygodni, stwierdzono u nich poprawę zarówno siły dolnych partii ciała (mierzonej w liczbie razy jakie mogli wstać z krzesła w czasie 30 sekund) jak i górnych partii ciała (mierzonych liczbą zgięć przedramienia).W japońskich badaniach stosujących te same metody badania siły, 113 osób w starszym wieku, zostało przydzielone do różnych 12 tygodniowych programów ćwiczeń obejmujących Tai Chi, szybkie chodzenie i trening oporowy. Osoby, które ćwiczyły Tai Chi, wykazały poprawę w 30% siły górnych partii ciała i w 25% siły przedramienia, prawie tyle samo, co osoby uczestniczące w treningu oporowym a więcej niż osoby ćwiczące chód. Internista dr, Gloria Yeh z Harward Medical School mówi „Mimo, że nie pracujesz z ciężarkami ani taśmami oporowymi, to ćwiczenia wolnego ramienia, stosowane w Tai Chi, wzmacniają górne partie ciała. Tai Chi wzmacnia zarówno dolne jak i górne partie ciała a także główne mięśnie pleców i brzucha”.
Gibkość. W badaniach w Stanford w 2006 roku, kobiety w znaczącym stopniu poprawiły zarówno gibkość górnych i dolnych partii ciała jak i siłę.
Równowaga. Tai Chi poprawia poczucie równowagi i według niektórych badań, redukuje upadki. Propriocepcja – zdolność do odczuwania położenia własnego ciała w przestrzeni – spada z wiekiem. Tai Chi pomaga ćwiczyć ten zmysł, który opiera się na działaniu neuronów czuciowych w uchu środkowym i receptorów w mięśniach oraz więzadłach. Tai Chi poprawia też siłę i elastyczność mięśni, co ułatwia wyjście z opresji przy potknięciu. Obawa przed upadkiem może zwiększać ryzyko upadku. Niektóre badania wykazały, że Tai Chi pomaga zredukować ten strach.
Natlenienie organizmu. W zależności od prędkości i zakresu ruchów, Tai Chi może w tym zakresie dostarczyć pewnych korzyści. Jednakże w japońskich badaniach, tylko uczestnicy ćwiczący chód, osiągnęli więcej korzyści w układnie oddechowym. Jeżeli twój lekarz zaleca bardziej intensywne ćwiczenia z wyższym poziomem tętna niż może zaoferować Tai Chi, to możesz dodatkowo potrzebować trochę aktywnej jogi .
